به دختر کوچولوی Down Syndrome
که ه�ته ای دوبار به دیدنم می آید

با آن چشمهای مورب
پیوسته مرا می نگری
با آن معصومیت ابدی
با ایما و اشاره حر� میزنی
حر�ت را نمی �همم
برمی خیزی
و با آن زبان نا گویا
باز هم اصرار می کنی
این بار انگار می �همم
پا بلندی می کنی و
مرا می بوسی
گونه هایم خیس می شود
اسباب بازی دلخواهت را به تو می دهم
وتو
لبخندی می زنی
کاش زبانتان را می �همیدم

ندانستم
پروانه ای را که در این سپیده دم
بدنبالش می دویدم شب پره ای بیش نبود
شب پره تاریکی

یک انسان میتواند آزاد باشد ,ولی بزرگ نباشد
اما هیچ انسانی نمیتواند بزرگ باشد وآزاد نباشد
جبران خلیل جبران

اولین شاعر جهان حتما بسیار رنج برده است
آنگاه که تیروکمانش را کنار گذاشت وکوشید
برای یارانش آنچه را که هنگام غروب خورشید
احساس کرده,توصی� کند
نامه های عاشقانه یک پیامبر -جبران خلیل جبران

تولدم مبارک

موهبت حضور تو
از بوی دلاویز سیب خوشتر است
چرا در هیاهوی اینهمه شکو�ه
تردید می کنی

امان از مهمانداری
امان از بی اکانتی ...

"برای آنکه کمی,حتی اگر شده کمی زندگی کرد,دو تولد لازم است
تولد جسم و سپس تولد روح
تولد اول بدن را به این دنیا می ا�کند و تولد دوم روح را به آسمان می �رستد
تولد دوم من زمانی بود که تو را دیدم."
کریستین بوبن - از متن کتاب �را تر از بودن